قلبی که اربااربا شد

بنام الله ...

"در هر قبیله و طایفه ای ، در هر جغرافیا و زمانی ، یکجور رسم بوده ، همیشه پدرها جور عجیب و نایابی خاطر پسر ارشدشان را میخواهند .

قطعا تجربه نکرده ام اما دیده ام پسر ارشد که به ثمر رسید ، خیالشان راحت ِ خانه است . "

کلمات یکی یکی جا خالی میکنند . کاش تا این متن به پایان نرسیده بغض امانم دهند .

روضه نمی گویم بلد هم نیستم . روضه مستمع میخواهد ، مقدمه میخواهد

اما

غربت ِ پدری که مقابل هلهله ی دشمن کمرش میشکند آدم را به درد می آورد.

" و به هرسو نظر کرد علی اکبرش را دید "

پسر بزرگ نکرده ام که دست و چا بزند ...

اربااربا دل بابای اکبر بود ...

بمیرم برا غریبیت مولای من ...

+_{تو چرا انقدر مکرر شده ای ؟}

+ _{هشتم محرم الحرام 1440}